Hoş Geldiniz MaviForum Güncel Paylaşım Eğlence Sohbet Forum Sitesi

MaviForum.Net Sitemizde Sizlerde Paylaşım yapmak için Lütfen kayıt olarak sınırsız şekilde paylaşım yapabilirsiniz. Hadi Ne duruyorsun Şimdi kayıt ol Sende    Kayıt ol

Yere Düşen Bardaklar | Atatürk Günlüğü

anatoLya

Yönetici
Site Sahibi
Admin
Katılım
9 Ağu 2023
Mesajlar
302
Tepkime puanı
18,008
Puanları
180,402
Konum
Kimeneki
Daha önce küme küme, birbirinden ayrı, birbirinden uzak birer dünyada yaşayan köy halkı ansızın ortak bir topluluk gibi aynı duygunun çevresinde birleşmiş oldu. Atatürk’ün gelişi onları öylesine büyülemiş, gönüllerini o denli kaynaştırmıştı ki, onun toplayıcı gücü kendini burada da göstermişti.
Oraya Boğaziçi mehtabının tadını çıkarmaya gelenlerin gözüne, ondan başka her şey artık görünmez olmuştu. Müzik susmuş, şimdi herkes okşayan bakışlarla ona bakıyor, sesini duyurmak için konuşmasını bekliyor.
Oysa kendisi birkaç saat kendi kimliğinden ve çevresinden uzak, etiketsiz, protokolsüz sıradan bir yurttaş özgürlüğünü yaşamak için gelmişti.
Baktı olmuyor. Üstelik eğlencesini bir yana koyan halkın kendisinden bir şeyler beklediğini de görmektedir.
Atatürk bir gence yönelerek bu bekleyişe son veriyor:
-“‘Siz, delikanlı, ne iş yapıyorsunuz?’ Delikanlı biraz şaşkın, ama çok mutlu, ayağa kalkıyor:
-‘Resim yaparım, Paşam.’
-‘Güzel. Demek sanatçısınız. Şimdi bize sanatın ne olduğunu anlatır mısınız?’ Genç, sanatın tanımını yapıyor. Atatürk topluluğa bakarak:
-‘Nasıl? Bu tanımı nasıl buldunuz?’ Diyerek bir konuşma açıyor. Müzikle uğraştığı anlaşılan başka bir genç kalkıyor, değişik bir tanım yapıyor. Bu akademik konuşma umulandan çok ilgi topluyor, tartışma genelleşiyor, söz isteyenler parmak kaldırıyor. Derken konu değişiyor. Bu kez hukuk ele alınıyor.
Herkes kulak kesilmiş, Atatürk’ün bu konular üzerindeki düşüncelerini dinlerken araya beklenmedik bir olay giriyor. Eşi ve çocuklarıyla bir köşede oturan yaşlıca bir efendinin elinden nasılsa bir bardak kurtuluyor ve o sessizlik içinde kulakları irkilten şangırtı ile yerde parçalanıyor. Herkesin yerici gözleri bu yakışıksızlığı yapanın üzerinde toplanıyor. Adamcağız nerede ise sakarlığının verdiği utançtan ölecek. Demeye kalmadan ikinci bir şangırtı bu kez bakışları kendi bardağını da yere bıraktıktan sonra eli henüz havada duran Atatürk’ün gülen yüzü ve hoşgörürlük taşıyan gözleri üzerine çekiyor. Ve halk, bu davranıştaki inceliği kavradığını uzun, çok uzun alkışlarla anlatıyor.”

Kaynak: 1 Mehmet Ali Ağakay, Atatürk’ten 20 Anı, Ankara 1963, s. 9–10.
 
icon
icon
 
3,148Konular
3,267Mesajlar
50Kullanıcılar
dijitalSon üye
Üst Alt